AWANS ZAWODOWY


Imprezy klasowe

Kontakty z rodzicami

Plan wychowawczy

Praca z uczniem słabszym i uzdolnionym

Ciekawostki

Analiza przypadku rozpoznawania i rozwiązywania problemu wychowawczego

Identyfikacja problemu

Problem odrzucenia i nieakceptowania przez zespół klasowy.

W roku szkolnym 2002/2003 pełniłam funkcję wychowawcy w klasie I a. Już na początku nauki szkolnej zauważyłam, że jeden z uczniów mojej klasy nazywany w dalszej analizie DB nie był akceptowany przez zespół klasowy. Jest to uczeń nieśmiały, zamknięty w sobie. Trudności w kontaktach z rówieśnikami uwidoczniły się poprzez:-izolowanie się od rówieśników -pojawienie się przezwisk pod jego adresem-prowokowanie do bójek-brak kontaktu z uczniami podczas zabaw i przerw w zajęciach. Po przeprowadzonej rozmowie z matką ucznia stwierdziłam, że pochodzi on z rodziny wielodzietnej, słabo usytuowanej materialnie(matka nie pracuje, ojciec ma pracę „dorywczą”, 10 dzieci). Z rozmowy tej również wywnioskowałam, iż jest brak należytego zainteresowania dzieckiem, jego nauką i kontaktami z otoczeniem.

Geneza dynamiki zjawiska

Wnikliwiej zaczęłam się przypatrywać i analizować sytuację w klasie. Moje obserwacje potwierdziły, że dziecko jest zaniedbane ze strony rodziców(przychodzi brudne, głodne) bez większego zainteresowania się jego problemami. Zespół klasowy izolował ucznia od prac grupowych z uwagi na brudny strój, brak higieny osobistej, negatywne zachowanie w stosunku do kolegów , używanie wulgarnych słów. Zauważyłam również, że u ucznia występuje słaba wymowa , z uwagi na brak ząbków – siekaczy. Uczniowie nie rozumieli, co mówi DB i to również wpływało między innymi na nieumiejętne nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami. Rodzina również nie dostarczała wzorców w kontaktach międzyludzkich.

Znaczenie problemu

Omawiany problem jest bardzo ważny i wymagał natychmiastowej interwencji ze strony wychowawcy. Trudności w kontaktach z rówieśnikami, brak poczucia bezpieczeństwa, świadomość dezaprobaty, brak chęci uczestnictwa w zajęciach szkolnych mogą doprowadzić do agresywnych zachowań w stosunku do kolegów i nauczycieli.

Prognoza

Prognoza negatywna

W przypadku nasilającego się problemu i brak interwencji ze strony nauczyciela, mogą pojawić się wagary, ucieczki. Takie zachowanie  może wpłynąć na złe kształtowanie postaw młodego człowieka, szukanie oparcia w grupach patologicznych poza szkołą, a tym samym będą pojawiać się trudności w nauce.

Prognoza pozytywna

Po przeprowadzeniu podanych poniżej działań spodziewa się, że uczeń ten zostanie zaakceptowany przez klasę. Zakładam, że uczeń mając wsparcie ze strony wychowawcy odnajdzie się wśród rówieśników i będzie normalnie funkcjonował jako członek grupy klasowej.

Propozycje rozwiązania i wdrażania oddziaływań

W celu rozwiązania problemu postanowiłam :

-nawiązać przyjacielski kontakt z uczniem-przeprowadzić rozmowy z uczniami w klasie

-przeprowadzić zajęcia poświęcone temu problemowi-omówić problem z pedagogiem szkolnym

-nawiązać kontakt z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej-kontaktować się częściej  z pielęgniarką szkolną-utrzymać stały kontakt z matką ucznia-poświęcić jedną  godzinę (bezpłatnie)w tygodniu na nawiązanie jeszcze bliższych kontaktów z uczniem i pomoc w nauce

Efekty podanych powyżej działań

Z uczniem DB nawiązałam ścisły kontakt. Uczeń stał się bardziej otwarty, przekazywał mi swoje problemy nie tylko szkolne, ale i domowe. Okazałam mu wiele ciepła i zrozumienia. Włączyłam go wykonywania prac klasowych (m.in. powierzałam obowiązku dyżurnego, zaopatrzenie w kredę, zawieszanie obrazków na gazetce szkolnej). Wykazywał przy tym ogromne zainteresowanie, radość i zadowolenie. Odczuwał dowartościowanie, zainteresowanie jego osobą pozostałych uczniów. Zaczął z chęcią chodzić do szkoły, na zajęcia wyrównawcze. Tam opanował już umiejętność trzymania ołówka, pisanie szlaczków posługiwać się nożyczkami. Ja ze swej strony poświęciłam także jedną godzinę w tygodniu dla ucznia, aby pogłębić nasze przyjacielskie stosunki, rozmawiać, razem próbować rozwiązywać jego problemy, pomoc w nauce. Pracowałam bezpłatnie, ponieważ zależało mi na dobrym funkcjonowaniu ucznia w grupie i radzeniu w takiej sytuacji. Zadbałam również w niewielkim stopniu o jego wygląd estetyczny. Podarowałam po swoim synu buty, kurtkę, sweterki, kupiłam nawet białą koszulę, aby mógł występować wspólnie z uczniami klasy na uroczystościach szkolnych przygotowanych przeze mnie. Zanim otrzymał bezpłatne obiady w szkole przynosiłam ja i niektóre dzieci kanapki owoce. Powoli poprzez mój stosunek do niego, nabierał zaufania , chętniej przychodził do szkoły. Często przeprowadzałam rozmowę z uczniami klasy, na temat tolerancji, niesienia pomocy drugiemu człowiekowi, integracji w zespole klasowym. Naświetliłam hasło „Wszyscy za jednego - jeden za wszystkich”. Organizowałam pogadanki, scenki dramowe, które były okazją do lepszego poznania, poprawienia stosunków koleżeńskich, zabawy i współpracy w grupie. Uczniowie dostrzegli problem istniejący w klasie i szybko włączyli się w pomoc angażując DB do wspólnej pracy. Okazywali życzliwość i zrozumienie, dostrzegali jego postępy nagradzali brawami, brali do wspólnych zabaw. Znikały z ust przezwiska, wyśmiewanie. Oprócz uczniów włączyłam także  w niesienie pomocy rodziców uczniów tej klasy. Organizowano imprezy klasowe np. Dzień Dziecka, Choinka gdzie uczeń ten otrzymywał paczkę ze słodyczami. Weszłam w kontakt z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej, który to przeprowadził wywiad środowiskowy udzielając dla ucznia bezpłatnych obiadów. Zakupiono także wyprawę szkolną. Pozwoliło to w dużej mierze na odciążenie finansowe rodziców oraz to, że uczeń ten może zjeść w szkole gorący posiłek. Starałam się często kontaktować z matką ucznia i przekazywać jej informacje na temat nauki dziecka, pomocy w pracach szkolnych ucznia, jego potrzebach i pragnieniach. Zwróciłam uwagę na jego stan zdrowia. W porozumieniu z pielęgniarką szkolną DB otrzymał tran w kapsułkach, a także włączony do zajęć z gimnastyki korekcyjnej, które prowadzę w szkole. DB zapewniałam poczucie bezpieczeństwa, ale widziałam też ogromne trudności i braki w nauce. Program przewidziany dla klasy I był dla DB za trudny. Po kolejnej rozmowie z matką ucznia, pedagogiem szkolnym i Dyrekcją uczeń ten został przebadany przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną.

Efekty oddziaływań

Zastosowane przeze mnie działania przyniosły ogromne efekty. Obecnie DB jest w ścisłym kontakcie z pozostałą klasą, chętnie chodzi do szkoły, czuje się w grupie bardzo dobrze. Stał się chłopcem pogodnym, śmielszym. Uczniowie z klasy w pełni go zaakceptowali. Uczeń bierze udział w imprezach klasowych, wycieczkach. Ogólnie mogę stwierdzić, że najgorsze mamy poza sobą. Nie używa wulgarnych słów, nie wdaje się w bójki , zapanowała jedność i integracja z grupą

                Analiza przypadku rozpoznawania i rozwiązywania problemu dydaktycznego

Identyfikacja i geneza problemu

Problemy dydaktyczne ucznia przybyłego z Włoch

W roku szkolnym 2003/2004 do klasy II a, której byłam wychowawczynią trafił Patryk C. Urodził się on we Włoszech. Tam też uczęszczał do klasy I . W roku 2003 cała rodzina wróciła do Polski. Uczeń na prośbę rodziców i na podstawie okazanego świadectwa ukończenia klasy I został wpisany do klasy II . Z dokumentów wynikało, iż Patryk C. nie uczył się języka polskiego w szkole i ma teraz poważne kłopoty w nauce. Wiedzę z języka polskiego przekazali mu tylko rodzice( uczeń mówi po polsku). Nadmienić trzeba fakt, iż to dziecko jest rocznikiem młodsze od pozostałych uczniów klasy. Po wstępnych obserwacjach ucznia , stwierdziłam, iż trudności ma ze zmiękczeniami, nie zna dwuznaków,  liter ą, ę, ż,  słabo czyta, brak wiadomości ortograficznych i gramatycznych. Zauważyłam też braki dotyczące analizy i syntezy słuchowej. Uczeń ten wypowiadał się niechętnie, a jego zasób słownictwa był ubogi. Podczas liczenia pomagał sobie palcami. Ćwiczenia graficzne wykazywały obniżoną sprawność manualną. Prace były mało estetyczne. Lubił zajęcia ruchowe i przebywać z rówieśnikami. Czuł się bezpiecznie. Bacznie przyglądałam się jak Patryk C. radzi sobie z tak ogromnym problemem. Wdziałam częściej zniechęcenie, łzy w oczach , niechęć do podejmowania zadań.  Wjazd matki do Włoch spowodował również i to, że Patryk C. przestał odrabiać prace domowe, przychodził nieprzygotowany do zajęć. Po rozmowie z ojcem tego dziecka stwierdziłam, że ojciec nie radzi sobie z obowiązkami, jakie na niego spadły( Patryk ma też rodzeństwo). Nie potrafi pomóc dziecku w nauce, ma słaby kontakt z dzieckiem.

Znaczenie problemu

Umiejętność czytania jest umiejętnością warunkującą osiąganie sukcesów w szkole, możliwość samodzielnego zdobywania wiedzy oraz normalnego funkcjonowania we współczesnym społeczeństwie. Nawet obsługa komputera wymaga elementarnej umiejętności czytania ze zrozumieniem. Bardzo ważne jest opanowanie techniki pisania, rozwój manualny. Wyrównanie braków, nadrobienie zaległości umożliwia dziecku osiąganie sukcesów na miarę możliwości, uwierzenie we własne siły, a tym samym będzie chętnie uczestniczyło w zajęciach, a szkoła nie będzie udręką.

Prognoza

Prognoza negatywna       

Pozostawienie Patryka C. bez pomocy uniemożliwi mu nabywanie umiejętności szkolnych. Trudności będą narastać. Chłopiec nie będzie mógł poradzić sobie z dalszą partią materiału. Zdesperowanie, brak chęci, zrezygnowanie może doprowadzić do zaburzeń w sferze emocjonalnej i funkcjonowania w grupie.

Prognoza pozytywna

Poprzez zastosowanie odpowiednich form pracy wyrównawczej Patryk C. nabędzie umiejętności umożliwiające przyswojenie wiedzy, wyrównanie braków odzyska wiarę we własne możliwości.

Zadania naprawcze

W porozumieniu z dyrekcją szkoły skieruję Patryka C. na zajęcia wyrównawcze, które prowadzę w mojej klasie.-Dodatkowo bezpłatnie , 2 godziny w tygodniu, poświęcę na indywidualną pracę z dzieckiem. -Skonsultuję przypadek Patryka C. z pedagogiem szkolnym, Dyrekcją szkoły, a następnie zaproponuję rodzicom przeprowadzenie badań Patrykowi C.przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną.-Zaproponuję rodzicom zapisanie dziecka do świetlicy szkolnej celem udzielenia pomocy podczas odrabiania prac domowych, nabywania umiejętności kontaktowania się z rówieśnikami.-Udzielę wskazówek rodzicom na temat pracy z dzieckiem w domu i będę z rodzicami w stałym kontakcie .-Zachęcę zespół klasowy do współpracy.

Wdrażanie oddziaływań

Od początku października Patryk C. zaczął uczęszczać na zajęcia wyrównawcze, które prowadzę w klasie. Przeprowadziłam własne badania, które pozwoliły mi sformułować wstępną ocenę , z jaką partią materiału  Patryk C. ma największe trudności. Opracowałam plan zajęć wyrównawczych dla Patryka C. który uwzględniał: -ćwiczenia usprawniające funkcje wzrokowe-ćwiczenia usprawniającą funkcję słuchową-ćwiczenia w poznawaniu dwuznaków, głosek ą, ę, ż oraz ich zapis-ćwiczenia kształtujące umiejętności czytania-ćwiczenia usprawniające koordynację ruchową . Chłopiec pracując ze mną , dość sprawnie zaczął wyrównywać braki. Chwaliłam go za każde poczynione postępy . Za zadania , które wykonywał otrzymywał medale z papierowej wyklejanki, znaczek-pieczątka, częstowałam nieraz słodkim cukiereczkiem. Zyskałam jego sympatię . Przydzielałam zadania , w których mógł się wykazać, co już osiągnął, przezwyciężał nieśmiałość. Dodatkowa praca ze mną utwierdzała go w przekonaniu, że potrafi się nauczyć i osiągnąć zamierzony cel. Przypadek Patryka C. skonsultowałam z pedagogiem szkolnym i Dyrekcją szkoły. Omówiłam mój program zajęć wyrównawczych i poinformowałam o dodatkowej nieodpłatnej pracy z tym uczniem. Uzyskałam potwierdzenie o zasadności skierowania ucznia na badania przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną. Ten fakt również zaakceptował ojciec dziecka. Wskazania z tych badań były pomocne do dalszej pracy. Badania wykazały również zalecenie o włączenie ucznia do zespołu korekcyjno-kompensacyjnego. Znaczącej pomocy udzielę Patrykowi C. , ponieważ ukończyłam kurs terpii pedagogicznej. Zmodyfikowałam program zajęć wyrównawczych przeznaczony dla tegoż ucznia uwzględniając zalecenia z badań. Uczeń uczęszczał również do świetlicy szkolnej. Tam też mógł doskonalić swoje umiejętności manualne(np. rysowanie, malowanie, wycinanie),wspólnie bawić się z dziećmi, a także wykonać pracę domową . Kilka razy w roku kontaktowałam się z ojcem Patryka C. Udzielałam mu wskazówek dotyczących pracy z dzieckiem w domu, podkreślałam aby wykazał wiele cierpliwości, zrozumienia, nie wymagał więcej niż dziecko może z siebie dać.  Za ważne również uznałam włączenie zespołu klasowego w pomoc w nauce Patrykowi C. Uczniowie chętnie współpracowali z nim, przydzielali mu zadania podczas pracy grupowej i pomagali wywiązać się z obowiązków, nagradzali brawami jego osiągnięcia w nauce.

Efekty oddziaływań

Moja praca z Patrykiem daje coraz większą satysfakcję. W znaczącym stopniu usprawnił percepcję i koordynacje wzrokowo-ruchową, słuchową. Zna już wszystkie litery. Poprawiła się znacznie technika czytania. Wyrazy i proste zdania odczytuje całościowo . Rozumie czytany tekst. Znacznemu usprawnieniu uległa sprawność grafomotoryczna. Nieźle radzi sobie pisaniem z pamięci, a nawet wyszukuje części mowy(rzeczownik, czasownik). Obecny stan wiadomości i umiejętności daje podstawę do pozytywnych rokowań o dalszej karierze Patryka C.

 

 


Strona główna: Wszelkie prawa zastrzeżone. Ostatnia aktualizacja: 15.11.2003
© 2003. Prywatna strona Marzeny Jezusek